SANKİ…

Son kez uğruyorum akıp giden zamanın darağacına. Gözlerim,Gözlerim sanki son kez dalıyor uykusuna. Kış… Sanki son kez örtüyor üstümü. Kalpler… Kararmış pas tutmuş demirler gibi veyahut izbe bir sokağın en ücra köşesi.Yalnız süveydasını dinliyormuş gibi… Izdırap çeken, ızdırabından haz alan, sızı ile yoğrulan kalpler. Ne kurtulabiliyor kendinden ne de bir suç buluyor kuşun kopan kanadından.“SANKİ…” yazısının devamını oku

İNSANMIŞ UNUTAN ,DOĞAYMIŞ HATIRLATAN

İnsanmış bu yaşayan bazen ağlayarak bazen gülerek. Bir nefeste var olanmış kainatın en muazzam yaratılmışı. Emelleriyle güçlenenmiş insan, bir umutla da yeşerenmiş insan. Hayatın en ufak zelzelesinde güçsüz kalanmış insan. İnsan ki hayatın küçük bir filiziymiş, bir o kadar güzel ve bir o kadar muhtaçmış . Önce yaradana sonra yaratılmışlara… Büyüyenmiş hayat. Olgunlaşanmış koca Dünya.“İNSANMIŞ UNUTAN ,DOĞAYMIŞ HATIRLATAN” yazısının devamını oku

Hüznün Kırıntıları

Hüzün; ufalır,ufalır, öyle ufalır ki girip çıktığımız her yerde, her daim yanımızda olmaya mahkumdur artık. Kendimize hiç yakıştırmadığımız ama aynı zamanda da bizim için kaçınılmaz bir hisse dönüşür. Tüm bunlar hangi ara olur, biz ne zamandan beri bu değişime ayak uyduruyoruzdur? Çocukluğumuz, sadece birkaç adım ötemizdeyken bile bize çok uzak gelir ya hani, sanki hiç“Hüznün Kırıntıları” yazısının devamını oku

Yeraltından Anekdotlar

Yapılan tetkiklere göre yalnızlık, insan ömründen sekiz sene kadar nakıs bırakıyormuş. Büyük iş. Bunu böyle kabil görenler nedense insanın diğer insandan çalabileceği yılları, maneviyatı giden ömürden saymamak gibi bir yanılgı içindeler. Çünkü matematik,insan ruhunu açıklayamaz. Bir formülle, denklemle insan yaşamını sayılara sığdıramazsınız. Diyelim ki, bunu başardınız. Bu sefer de o kadar büyük ve kıymetli bir“Yeraltından Anekdotlar” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın