İNSANMIŞ UNUTAN ,DOĞAYMIŞ HATIRLATAN

İnsanmış bu yaşayan bazen ağlayarak bazen gülerek. Bir nefeste var olanmış kainatın en muazzam yaratılmışı. Emelleriyle güçlenenmiş insan, bir umutla da yeşerenmiş insan. Hayatın en ufak zelzelesinde güçsüz kalanmış insan. İnsan ki hayatın küçük bir filiziymiş, bir o kadar güzel ve bir o kadar muhtaçmış . Önce yaradana sonra yaratılmışlara… Büyüyenmiş hayat. Olgunlaşanmış koca Dünya.“İNSANMIŞ UNUTAN ,DOĞAYMIŞ HATIRLATAN” yazısının devamını oku

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın